Osmanlı'nın çöküşü ve I. Dünya Savaşı
Çöküşe giden yol
Ortaçağ Avrupası sanat ve bilimde İslam dünyasının öğrencisiydi; Rönesans'tan önce bile ilerleyip onu geride bıraktı. Reform, Rönesans ve teknolojik devrim İslam ülkelerinde fark edilmeden geçti.
- 1492: Mağribilerin son yenilgisi ve Rusya'nın Tatar egemenliğinden kurtuluşu, Hıristiyan âleminde “nihai zafer” sayıldı.
- 1554: Astrahan'ın fethi, Ruslar Hazar Denizi kıyısına ulaştı; ardından Karadeniz'in kuzeyine.
- Bu olaylar İslam merkezlerinde önemsenmedi; çünkü Haçlıların 13. yy'da Doğu Akdeniz'den çıkarılması, 1453 İstanbul'un fethi ve Viyana'ya yürüyüş gölgesinde kaldı.
- 1571 İnebahtı: Avrupa'da “nihai zafer”, Osmanlı tarihinde “bozgun”. “Batı için büyük bir silkiniş, Doğu içinse hafif bir ürperme.”
- 15. yy sonu Vasco da Gama Hint Okyanusu'na ulaştı; Osmanlı'ya gelir getiren ticaret yolları değişti. 17. yy'da Avrupalılar Asya'da sömürgeye dönüşen üsler kurdu.
- Yeni Dünya'dan gelen altın ve gümüş, kahve ve şekeri Ortadoğu'ya ihraç etmeye başlamaları; sonuç: para, maliye, ekonomik ve toplumsal sorunlar.
- 1645 Osmanlı–Venedik savaşı; 1682 Avusturya'ya savaş; 17 Temmuz–12 Eylül 1683 II. Viyana Kuşatması (Silahdar: “benzeri görülmemiş, feci bir bozgun”). 1686 Budin'in kaybı (Macaristan'da bir buçuk asırlık yönetim bitti). 1696 Çar Petro Azak kalesini aldı.
| Antlaşma | Tarih | Önemi |
|---|---|---|
| Zitvatorok | 1606 | Osmanlı–İran çekişmesi yüzünden Avusturya ile barış. Bir adada görüşüldü; Avusturya imparatoru “padişah” olarak tanındı. |
| Karlofça | 26 Ocak 1699 | Kutsal İttifak ile (Mart 1684: Avusturya, Venedik, Polonya, Toskana, Malta; Papa kutsadı, Rusya destekledi). Yenik Osmanlı'nın muzaffer Hıristiyan hasımlarıyla imzaladığı ilk barış. İki ders: askerî ve diplomatik. |
| Prut | 1711 | 1710–1711'de Ruslara karşı zafer; Rusya Azak'ı geri vermek zorunda kaldı. |
| Pasarofça | 1718 | Venedik ve Avusturya'ya yenilgi; yeni toprak kayıpları. |
| Küçük Kaynarca | 1774 | 1768–1774 Rus savaşı sonrası. Ruslara denizlerde dolaşım, dolaylı iç işlere karışma hakkı; Kırım kaybedildi: Müslüman-Türk nüfus ve toprağın Hıristiyan egemenliğine bırakılmasının ilk örneği. |
Bu yenilgiler “Nerede hata yaptık? Onlar neyi doğru yapıyor?” sorusunu doğurdu. 18. yy'da Batılı uzmanlar getirildi, Avrupa'ya gözlem için özel görevliler gönderildi.
Notlara göre sorun “çöküş” değil, güç dengesini değiştiren Avrupa'nın icat ve deneyleriydi; modernleşme süreci suçlandı, karşı konuldu, kesintiye uğradı.
Islahat hareketlerinin genel karakteri ve gelişim çizgisi
- İlk deneme
- 1727: Türklerce kitap basımı (gayrimüslimler önceden kullanıyordu; Avrupa'dan 250 yıl sonra).
- 18. yy sonu
- İki askerî mühendis okulu: Batı'nın teknik üstünlüğünün kabulü.
- Asıl reform çağı
- III. Selim (1789–1807) ile başladı, devlet sona erene dek sürdü: yaklaşık 150 yıl, kurtarıcı sonuç yok.
- Neden başarısız?
- Yürütenler ileri bir toplum modelinin esaslarını kavrayamadı. Namık Kemal (1840–1888): reformların amacı “devleti” kurtarmaktı; birey ikinci-üçüncü planda.
- Ordu
- İlk büyük reformlar orduyu düzeltmek için; “iyi meslek adamı” subay yetiştirildi.
- Gayrimüslimler
- Ulusçuluk akımıyla ayaklandılar; 19. yy hukuk reformlarının ilk amacı onları devlete yeniden kazandırmak.
- İslamiyetle bağdaşma
- En önemli çekişme noktası: “Batıcılar” ve aşırı “İslamcılar”. Egemenliğin ulusa dayandırılması iki taraf için de kabul edilemezdi.
Gelişim çizgisi
- Ordunun yetersizliği → Batı teknolojisi ve eğitimi orduya
- Bozulan toprak düzeninin kaldırılması, ayanlığın tasfiyesi
- Merkez yönetiminde değişiklik, bürokrasinin düzeltilmesi
- Yurttaşa can, mal, ırz güvencesi
- Yerel yönetim ıslahatı, çağdaş eğitim
- Aydınların padişahın mutlak gücünü tartışması → anayasalı monarşi
Çizgi düz değildir; kırıklar ve geriye dönüşler vardır.
III. Selim ve II. Mahmut dönemi
III. Selim 1789–1807
- Nizam-ı Cedit (Yeni Düzen): ilk planlı ve sistemli yenileşme hareketi.
- Modern ordu kurdu; diplomatik temsilcilikleri ilk kez açtı.
- Kadro yoktu (kötü eğitim sistemi).
- Kabakçı Mustafa Ayaklanması ile devrildi; kardeşi IV. Mustafa tarafından öldürüldü (1808).
- IV. Mustafa'yı ayan Alemdar Mustafa Paşa devirdi.
II. Mahmut 1808–1839
- Alemdar'ın ayanlarla imzalattığı Sened-i İttifak'ı dikkate almadı.
- Ayanların siyasal gücünü yok etti, ekonomik gücünü kaldıramadı.
- 1826: Yeniçeri Ocağı kaldırıldı.
- Tarihimizde ilk kez devlet işlevlerini ayırdı, bakanlıkları kurdu.
- Memurların “kul” statüsünü kaldırdı; can-mal güvencesi, düzenli aylık.
- Posta, itfaiye, polis teşkilatı, modern askerî okullar, tıbbiye. Devletin eğitimle ilgilenmesi onunla başladı.
- “Osmanlı tarihinin en reformcu padişahı”.
II. Mahmut döneminin dış sorunları
- 1806–1812 Türk-Rus
- Sırbistan özerk oldu.
- Ayaklanmalar
- Yunan ve Arnavutluk ayaklanmaları; Mısır valisi Mehmet Ali Paşa isyanı; Arap ulusçuları Vahhabiler.
- 1828–29 Türk-Rus
- Ağır yenilgi; Yunanistan'ın bağımsızlığı kabul edildi.
Tanzimat döneminin açılması
İngiltere ve Fransa'nın özendirmesiyle iki büyük ferman.
| Tanzimat Fermanı | Islahat Fermanı | |
|---|---|---|
| Tarih | 3 Kasım 1839 | 28 Şubat 1856 |
| Bağlam | Yurttaş–devlet ilişkisini sağlamlaştırma, adalet işlerini düzenleme | Kırım Savaşı sona ererken; İngiltere ve Fransa'yı yanına çekmek için |
| Ana hükümler | İlk kez herkese yaygın ceza yasası (kanunsuz suç ve ceza olmaz); bağımsız yargıç, açık yargılama; padişah kendi isteğiyle ölüm cezası verme yetkisinden vazgeçti; vergi adaleti; askerlik süresinin kısaltılması; yasaları uzmanlar kurulu hazırlayacak | Müslüman ve gayrimüslim arasında yasa önünde tam eşitlik; vergi adaleti; gayrimüslimler devlet hizmetine alınacak |
| Önemi | Hukuk devletinin ilk ve en önemli ilkesi (can güvencesi) tanındı | Gayrimüslimleri devlete bağlama |
Hukuk devleti: Yurttaşın canını, malını, onurunu koruyan, egemenliğin kaynağını yurttaşa dayandıran ve onu özgürlüklerle donatan devlet; demokrasinin önkoşulu.
Sonuç: iki başlılık
Şeriatın düzenlemediği konularda Batı'dan yasa alındı → hukukta iki başlılık. Yeni orta ve yüksek okullar açıldı ama medreselere dokunulmadı → eğitimde çift başlılık.
Meşrutiyet dönemi ve Birinci Meşrutiyet
- Tanzimat'ta yetişen aydınlar halkın egemenliğe ortak edilmesini istedi → “Osmanlılık” ruhu.
- Abdülaziz (1861–1876) buna karşıydı.
- 1870'e doğru Türk tarihinde ilk kez siyasal özgürlük mücadelesi: Genç Osmanlılar. İstekleri: padişahın yanında halkın seçtiği meclis. Cumhuriyet düşüncesi onlara yabancıydı.
- Bulgar ayaklanması, Sırbistan'la savaş; 1853'ten beri borç alan devlet iflasını açıkladı.
- 1876: Abdülaziz tahttan indirildi → V. Murat (aynı yıl indirildi) → II. Abdülhamit (anayasa sözüyle).
Kanun-i Esasi 23 Aralık 1876
- Halk baskısıyla değil, küçük bir asker-sivil aydın grubunun isteğiyle; değiştirme hakkı padişahın.
- Egemenlik kayıtsız şartsız Osmanlı ailesine ait; padişahın yetkileri Şeriat çerçevesinde mutlak.
- Parti kurma ve toplantı özgürlüğü yok.
- Tek yenilik: iki kanatlı parlamento (Meclis-i Umumi): Heyet-i Mebusan (halk seçer) + Heyet-i Ayan (padişah seçer).
- Parlamentonun yasama yetkisi yoktu; hükümeti padişah kurar, görevden alır.
- Yargı güvencesi kesin değildi → anayasa Tanzimat Fermanı'nın bile gerisinde.
93 Harbi ve Berlin Anlaşması
1877–78 Osmanlı-Rus Savaşı (93 Harbi), 19. yy'daki dördüncü Rus savaşı; Ruslar Yeşilköy'e ve doğuda Erzurum önlerine geldi. Ayastefanos önbarışı aynı yıl yerini Berlin Anlaşması'na bıraktı:
| Berlin Anlaşması hükmü | Kime / ne oldu |
|---|---|
| Kars, Ardahan, Batum | Rusya'ya |
| Sırbistan, Romanya, Karadağ | Tam bağımsız |
| Bosna-Hersek | Avusturya-Macaristan yönetimine |
| Bulgaristan | Tam bağımsızlığa yakın statü |
| Kıbrıs | Yönetimi İngilizlere |
| Osmanlı'da kalan | Yalnız Makedonya, Arnavutluk ve Bulgaristan'ın küçük bir bölümü |
İstibdat dönemi
- Mebuslar hükümeti eleştirince II. Abdülhamit iki meclisi süresiz tatil etti (1878), 30 yıl toplamadı.
- Kayıplar: Doğu Rumeli, Mısır, Girit.
- Düyûn-i Umumiye (Genel Borçlar Yönetimi): alacaklı devletlerin kurduğu, devlet gelirlerine el atan örgüt.
- Cumhuriyet'e kadar en çok okul onun zamanında açıldı.
- Yeni kurulan Almanya Osmanlı'ya yanaştı; İngiltere Rusya ile birlikte hareket etti. Makedonya'da çete savaşları.
- Okullardan yetişen gençler gizli dernekler kurdu: Jön Türkler (1875–1885 doğumlular). Hepsini toplayan örgüt: İttihat ve Terakki Cemiyeti, özellikle Makedonya'da rahat çalıştı.
İkinci Meşrutiyet ve 31 Mart Olayı
- İngiltere'nin Osmanlı'nın parçalanmasını onayladığı haberi Alman gizli servislerince genç subaylara ulaştı; İttihat ve Terakki'nin asker üyeleri saraya başkaldırdı.
- II. Abdülhamit Meclis-i Umumi'yi toplama kararı aldı: II. Meşrutiyet.
- (Düzeltilmiş takvimle 13 Nisan) İstanbul'da gerici ayaklanma. İngiliz casusu Derviş Vahdeti ve Volkan gazetesi; alaylı-okullu subay ayrımı kışkırtıldı.
- İttihat ve Terakki'nin merkezi Selanik'ten Hareket Ordusu geldi, ayaklanmayı bastırdı. Meclisler II. Abdülhamit'i indirdi → V. Mehmet Reşat.
1909 anayasa değişiklikleri
- Siyasal örgütlenme ve toplantı hakkı: gerçek anlamda siyasal partiler dönemi
- Meclis-i Mebusan'ın yetkileri arttı
- Hükümet Meclise karşı sorumlu
- Padişahın yasama yetkisi daraltıldı; yargı güvensizliği yaratan hüküm kaldırıldı
- Anayasayı değiştirme yetkisi yine padişahta kaldı
Trablusgarp Savaşı
Neden: İtalya millî birliğini ve sanayileşmesini geç tamamladı. Fransa 1881'de Tunus'u, İngiltere 1882'de Mısır'ı aldı; İtalya Habeşistan'da başarısız olunca Trablusgarp'ta karar kıldı.
- İtalya'nın 48 saatlik notası: Trablusgarp ve Bingazi'nin teslimi; ardından savaş.
- 1 Ekim abluka, 4 Ekim şehir topa tutuldu. Kara bağlantısı yoktu, son tümen Yemen'e gönderilmişti.
- Komutan ve vali vekili Neşet Bey. Halil, Enver, Fethi ve Mustafa Kemal gönüllü gitti. ~25.000 Türk – 100.000+ İtalyan.
- İtalya Beyrut'u bombaladı, Çanakkale'de gözdağı verdi, Oniki Ada'yı işgal etti.
- Uşi Anlaşması (Balkan Savaşı patlayınca).
Uşi Anlaşması hükümleri
- Trablusgarp kaybedildi; 360 yıllık hâkimiyet bitti.
- Ege adaları geçici olarak İtalyan işgaline bırakıldı.
- Vakıf ve dinî hakları denetlemek için padişah naibi; din adamı tayini İstanbul'dan.
- İtalya 90 bin altın ödeyecek; İtalya'ya verilen kapitülasyonlar kaldırılacak.
- İngiltere ve Fransa toprak bütünlüğünü koruma politikasını terk etti → Osmanlı siyasal yalnızlığa itildi.
Balkan savaşları
I. Balkan Savaşı
- Rusya'nın teşvikiyle ittifak: Bulgaristan (öncü), Sırbistan, Yunanistan, Karadağ.
- Osmanlı mali sıkıntıyla 65.000 tecrübeli askeri terhis etmişti.
- 8 Ekim 1912 Karadağ savaş ilan etti; Osmanlı 17 Ekim'de karşılık verdi.
- Yenilgi nedenleri: hazırlıksızlık, ordudaki İttihatçı muhalifler, Gazi Ahmet Muhtar Paşa kabinesinin geç kalması. Görüşmeler sırasında Babıâli Baskını.
II. Balkan Savaşı
- Bulgaristan'ın fazla pay alması ve Akdeniz'e açılması; Yunanistan, Romanya, Sırbistan Bulgaristan'a saldırdı.
- Osmanlı 21 Temmuz 1913'te savaşa girdi; Edirne dâhil Doğu Trakya'yı geri aldı.
| Anlaşma | Taraf | Hükümler |
|---|---|---|
| Londra 30 Mayıs 1913 | Balkan devletleri | Ege adaları ve Arnavutluk sınırları büyük devletlere; Girit Yunanistan'a; Midye-Enez hattının batısı Balkan devletlerine; Edirne Bulgaristan'a |
| Atina | Yunanistan | Yanya, Selanik, Girit Yunanistan'a |
| İstanbul | Bulgaristan | Edirne, Kırklareli, Dimetoka Osmanlı'ya; Dedeağaç Bulgaristan'a |
| — | — | İmroz, Bozcaada ve Meis Türkiye'ye iade |
Sonuç olarak
- Yakın dönemin belki en büyük felaketi; Meriç'in doğusundaki Doğu Trakya dışında bütün Rumeli kaybedildi, büyük göç dalgaları.
- Osmanlı Avrupa topraklarının %83'ünü, nüfusunun %69'unu kaybetti.
- Arnavutluk bağımsız; Bulgaristan topraklarını %30 genişletip Ege'ye çıktı; Sırbistan toprağı %82, nüfusu %50'den fazla arttı.
I. Dünya Savaşı: dengeler ve Osmanlı'nın savaşa girişi
Savaş öncesi bloklar
- Sömürgecilikte önde: İngiltere, Fransa, Rusya (İngiltere kendi topraklarının 104 katına ulaşmıştı).
- 1888 II. Wilhelm ile Almanya sömürgeciliğe yöneldi, yayılma alanı olarak Osmanlı'yı seçti.
- 1907 Üçlü İtilaf: İngiltere, Fransa, Rusya.
- Rusya'nın Panslavizm'i → Almanya + Avusturya-Macaristan (+ İtalya).
Savaşın başlaması
- 28 Haziran 1914: Avusturya-Macaristan veliahdı eşiyle Saraybosna'da Sırplı Gavrilo Princip (notlarda “Gabriel Prencip”) tarafından öldürüldü.
- 28 Temmuz 1914: Avusturya Sırbistan'a savaş ilan etti.
- 1 Ağustos Almanya → Rusya; 3 Ağustos → Belçika; 4 Ağustos → Fransa, aynı gün İngiltere → Almanya; 23 Ağustos Japonya → Almanya.
Osmanlı savaşa nasıl girdi?
- Osmanlı–Almanya gizli ittifakı (Enver Paşa). Liman von Sanders heyeti ordunun yönetiminde etkili; Almanya toprak bütünlüğünü Rusya'ya karşı koruyacak. Gizlilik sebebi: İngiltere'ye sipariş edilen gemiler. Aynı gün Churchill iki gemiye el konulduğunu bildirdi.
- Goeben ve Breslau Fransız üslerini bombalayıp kaçtı; 11 Ağustos'ta Osmanlı sularına girdi. Sahte satışla Yavuz Sultan Selim ve Midilli adını aldı; Karadeniz filosu komutanı Amiral Souchon.
- Kapitülasyonlar kaldırıldı; gümrükler artırıldı, yabancı postaneler kaldırıldı, boğazlar kapatıldı.
- Almanya 2 milyar altın kuruş gizli yardım bildirdi.
- Enver ve Cemal Paşaların emriyle Souchon Rus kıyılarını bombaladı.
- Rusya savaş ilan etti; üç gün sonra İngiltere ve Fransa.
- Padişah savaş ve halife sıfatıyla cihat ilan etti.
Notlarda ittifak maddesinde “Mihver devletleri” yazıyor; I. Dünya Savaşı'ndaki karşılığı İttifak Devletleri'dir.
Enver Paşa'nın hedefi
Makedonya, Trakya, Doğu Anadolu, Mısır ve Kıbrıs'ta toprak; Kafkasya ve Orta Asya Türklerini kurtarmak; padişahın etkisini tüm Müslümanlara yaymak; yabancı ekonomik-politik egemenlikten kurtulmak.
I. Dünya Savaşı'nda Osmanlı cepheleri
| Cephe | Savaşılan devlet | Önemli olay | Sonuç |
|---|---|---|---|
| Kafkas | Rusya | Sarıkamış faciası; M. Kemal Muş ve Bitlis'i kurtardı | Rusya çekildi, Brest-Litovsk |
| Kanal | İngiltere | 1. ve 2. Kanal harekâtları | Başarısız; Mısır tamamen kaybedildi |
| Irak | İngiltere | Kutü'l-Amare zaferi | 1917'de Bağdat İngilizlere geçti |
| Çanakkale | İngiltere, Fransa (+ Anzaklar) | 18 Mart deniz zaferi, 25 Nisan çıkarması, Anafartalar | Türk zaferi; İtilaf çekildi |
| Hicaz-Yemen | İngiltere destekli Şerif Hüseyin | Fahrettin Paşa'nın Medine müdafaası | Mondros'a kadar sürdü |
| Suriye-Filistin | İngiltere | Gazze, Kudüs'ün düşüşü | Halep'te son Türk zaferi |
Notlara göre Türk ordularının savaştığı cepheler.
Kafkas Cephesi
- Ruslar sınırı geçti, püskürtüldü → Sarıkamış Harekâtı (Enver Paşa).
- Mevsim uygun değildi; bahar önerisi reddedilince III. Ordu Komutanı Hasan İzzet Paşa, ardından 9. ve 10. Kolordu komutanları istifa etti; komutayı Enver Paşa aldı.
- 18 Aralık emir, 21 Aralık taarruz, 26 Aralık Sarıkamış alındı; askerin büyük kısmı soğuktan donarak öldü, Ruslar geri aldı. 2 Ocak 1915 Enver cepheyi terk etti.
- Ruslar Temmuz'a kadar Erzurum, Erzincan, Trabzon'u işgal etti. M. Kemal 16. Kolordu ile 6 Ağustos 1916'da Muş'u, ertesi gün Bitlis'i kurtardı.
- Bolşevik İhtilali ile Rusya savaştan çekildi; 3 Mart 1918 Brest-Litovsk.
Ders notunda bu bölümde “1917 Martı'nda Bolşevik İhtilali” yazıyor, Brest-Litovsk bölümünde ise Mart 1917'de Çarlığın yıkıldığı, Ekim 1917'de Bolşeviklerin iktidara geldiği belirtiliyor. Genel kabul edilen de budur: Bolşevik İhtilali Ekim 1917.
Ermeni terörizmi ve Tehcir
- Rusya Ermenilere Kafkasya ve Doğu Anadolu'yu kapsayan bağımsız devlet vaat etti; Çar II. Nikola Ermenilerin işbirliğini sağladı, Tiflis'teki Ermeni Millî Bürosu Rus zaferi için bildiri yayımladı.
- Ermeniler Çarlık ordusuna katıldı, sivil Türklere kıyım yaptı, askerî sevkiyata zarar verdi.
- 24 Nisan 1915: Ermeni komiteleri kapatıldı, 2345 yönetici tutuklandı.
- 27 Mayıs 1915 Sevk ve İskan Kanunu (Tehcir): Talat Paşa başlattı, Meclis-i Vükela uygun gördü; amaç cephelerin güvenliği.
- 438.758 Ermeni tehcire tabi, 382.148'i bölgelere ulaştı. Ermenilerce öldürülen Türk sayısı yaklaşık 524.000.
- M. Kemal (20 Şubat 1920): Vahşetin faili Ermenilerdir; Müslümanlar ancak namus ve hayatlarını korumak için müdafaada bulunmuştur.
Kanal Cephesi
- 1 Kasım 1914: İngilizlerin Akabe'yi bombalamasıyla açıldı.
- Cemal Paşa 21 Kasım 1914'te uğurlandı; Sina çölü 35 bin askerle geçildi (İngilizler ~100 bin).
- 2–3 Şubat 1915 Süveyş'e ulaşıldı, 4 Şubat geri çekilme: 1. Kanal Harekâtı başarısız.
- 16 Mart 1916 Alman takviyeli 2. Kanal Harekâtı da başarısız → Mısır'ın tamamen kaybı. 1916 sonu İngilizler Suriye sınırına dayandı.
Irak Cephesi
- 1 Kasım 1914: İngilizler Basra Körfezi'ne çıktı. Amaç: Türklerin İran üzerinden Hindistan'ı tehdidini önlemek ve kuzeyde Ruslarla birleşmek.
- 22 Kasım Basra alındı; Ruslarla birleşemediler.
- Kutü'l-Amare'de Türk zaferi (Kasım 1915); 29 Nisan 1916'da İngiliz kuvvetlerinin üçte biri imha edildi.
- 1917 başı İngiliz karşı saldırısı → Bağdat İngilizlere geçti.
Çanakkale Cephesi
İtilaf'ın amacı: Boğazı geçip İstanbul'u almak, Osmanlı'yı savaş dışı bırakmak; Rusya'ya yardım götürmek, Rusya'dan gıda almak; Süveyş ve Hint yolu üzerindeki baskıyı kaldırmak; Balkan devletlerini yanına çekmek.
Deniz savaşları
- Seddülbahir ve Kumkale istihkâmları bombalandı.
- Boğaza 11 sıra mayın; Boğaz komutanı Cevat Paşa. İtilaf filosu Limni ve Gökçeada'da: ~230 gemi, 14 uçak gemisi.
- Seddülbahir, Ertuğrul, Kumkale, Orhaniye tabyaları bombalandı (25 Şubat'a kadar).
- Nusret mayın gemisi, Yüzbaşı Tophaneli Hakkı Bey komutasında, son 26 mayını Karanlık Liman'a kıyıya paralel döktü.
- Deniz zaferi. 186 İtilaf topuna karşı 17 Türk topu. Önce Fransız Bouvet battı; Seyid Onbaşı 215 okkalık mermiyi topa sürdü, Ocean 1,5 dakikada battı; Irresistible Nusret'in mayınlarına çarptı; Agamemnon Boğaz'dan ilk kaçan gemi; Amiral de Robeck kaçış emri verdi.
Kara savaşları
- Çıkarma. Komutan İngiliz Sir Ian Hamilton; Türk ordusu komutanı Alman Liman von Sanders. Arıburnu'nda 57. Alay'ın cephanesi bitince 19. Tümen Komutanı Albay Mustafa Kemal'in emriyle süngü savaşı; Anzaklar sahilde kaldı. Seddülbahir'de Gözcübaba tepesinde Ezineli Yahya Çavuş ve 63 arkadaşı.
- Kirte ve Sığındere muharebeleri (25 Nisan–6 Temmuz): Türk zaferi, siper savaşı.
- 14 Mayıs gecesi Muavenet-i Milliye Goliath'ı batırdı; 25 Mayıs Triumph, 27 Mayıs Majestic Alman U-21 denizaltısınca batırıldı.
- Hamilton'ın son planı: Suvla çıkarması, Anafartalar'ı almak; zehirli gaz kullanıldı.
- Anafartalar Grup Komutanı M. Kemal'in genel taarruzu: 1., 2. ve 3. Anafartalar zaferleri.
- 20 Aralık 1915'ten itibaren çekilme; son İngiliz gemisi 10 Ocak 1916'da ayrıldı.
Hicaz-Yemen Cephesi
- 23 Mayıs 1915 Şam Protokolü: İngiliz desteğiyle Arap devleti kurulması.
- Şerif Hüseyin 9 Haziran 1916'da Cidde, Mekke ve Taif'te isyan etti; 27 Haziran 1916 Osmanlı'ya savaş ilan etti; Ekim'de kendini Arabistan kralı ilan etti (ilk tanıyan İngiltere).
- Fahrettin Paşa – Medine müdafaası Mondros Mütarekesi'ne kadar sürdü; mütareke sonunda teslim edildi.
Suriye-Filistin Cephesi
- İngilizlerin Kanal cephesinden Suriye sınırına gelmesiyle açıldı.
- 1. ve 2. Gazze'de İngilizler püskürtüldü, 3.'de Gazze düştü. 9 Aralık 1917 Kudüs İngilizlere geçti; 1918 Yafa çarpışmaları.
- M. Kemal 7. Ordu'yu Halep ve Hatay'a çekti, Halep'te İngiliz-Arap saldırısını yendi: Suriye-Filistin'deki son Türk zaferi. Bu ordu Millî Mücadele'nin çekirdeği oldu.
- 2 Nisan 1917 ABD'nin Almanya'ya savaş açmasıyla Osmanlı grubu için savaşın çıkmaza girdiği anlaşıldı.
Osmanlı'yı paylaşma amaçlı gizli antlaşmalar
İngiltere, Rusya, Fransa ve İtalya ilk kez aynı ittifakta: Şark Meselesi'ni halletmek için tarihî fırsat.
| Antlaşma | Tarih · taraflar | Kime ne? |
|---|---|---|
| İstanbul | 4–12 Mart 1915 Rusya-İngiltere; 10 Nisan 1915 Fransa | İstanbul ve Boğazlar, Marmara'nın batı kıyıları, Midye-Enez'e kadar Trakya, İzmit Körfezi–Sakarya arası Rusya'ya; İmroz ve Bozcaada Rusya'ya danışılmadan belirlenmeyecek |
| Saint Jean de Maurienne | Notlara göre 19 Nisan 1915 | İzmir, Aydın, Konya, Antalya İtalya'ya; İzmir'de İngiltere-Fransa, Mersin, Hayfa, İskenderun'da İtalya serbest liman |
| Londra | 26 Nisan 1915 · İtalya, İngiltere, Fransa | İtalya Antalya ve çevresini işgal edebilecek; 12 Adalar ve Trablusgarp'taki dinî haklar İtalya'ya |
| Petrograt Protokolü | Mart 1916 · Rusya, İngiltere, Fransa | Trabzon dâhil Doğu Karadeniz, Erzurum, Van, Bitlis Rusya'ya |
| Sykes-Picot | Ekim 1916 · İngiltere–Fransa | Musul hariç Irak İngiltere'ye; Antalya, Adana, Suriye kıyıları, Lübnan Fransa'ya; Musul ve Suriye'nin kalanı ile Ürdün'de İngiliz-Fransız kontrolünde Arap devleti; Filistin'de uluslararası yönetim |
| Balfour Deklarasyonu | 2 Kasım 1917 · İngiltere | Filistin'de Yahudi devleti |
Saint Jean de Maurienne için ders notunda 19 Nisan 1915 yazıyor; genel kaynaklarda bu anlaşma Nisan 1917 tarihlidir. Sınavda tarih sorulursa hocanın notuna dikkat et.
Savaşın sona ermesi ve Wilson Prensipleri
- Ekim 1917'de Bolşevikler iktidarı aldı ve savaştan çekilme kararı verdi; Nisan 1917'den itibaren ABD İtilaf saflarında.
- Bulgaristan'ın savaştan çekilmesi Osmanlı–Almanya kara bağlantısını kesti: “savaşın sonu”.
- ABD Başkanı Wilson: Avrupa'da milliyetler esas alınarak harita düzenlenecek (Polonya, Belçika, Macaristan bağımsız); işgal edilen yerler boşaltılacak.
12. madde (Osmanlı)
Türklerin yaşadığı bölgelerde Türk hâkimiyeti; Türk olmayan milletlere muhtar (özerk) gelişme imkânı; Çanakkale bütün milletlerin gemilerine sürekli açık ve uluslararası garanti altında.
Rusya'nın savaştan çekilmesi: Brest-Litovsk
Mart 1917 ihtilaliyle Çarlık yıkıldı; Ekim 1917'de Bolşevikler iktidara geldi ve İttifak Devletleriyle barış yaptı. Osmanlı adına Sadrazam Talat Paşa katıldı.
- Ruslar 1914'ten beri Doğu Anadolu'da işgal ettikleri bütün Türk topraklarından çekilecek.
- 1877–78'de kaybedilen Elviye-i Selase (Kars, Ardahan, Batum) iade edilecek.
- Türk-Rus sınırı plebisite (halk oyu) bırakıldı.
Ruslar Çarlık dönemi gizli paylaşım antlaşmalarını tek taraflı geçersiz sayıp yayınladı; Osmanlı paylaşım projelerini böyle öğrendi.
Ders notunun Kafkas Cephesi kısmında “1917 Martı Bolşevik İhtilali” ifadesi geçer; doğrusu: Mart 1917'de Çarlık yıkıldı, Bolşevik İhtilali Ekim 1917.
Mondros'tan Samsun'a
Devletlerin savaştan çekilmesi ve barış antlaşmaları
| Devlet | Mütareke | Antlaşma | Öne çıkanlar |
|---|---|---|---|
| Romanya | — | Bükreş · 7 Mayıs 1918 | 17 Ağustos 1916'da İtilaf safında savaşa girdi; Almanya ve Avusturya'nın ekonomik nüfuzuna girdi, toprak kaybetti. Müttefikleri kazanınca bu şartlara uymak zorunda kalmadı. |
| Bulgaristan | 29 Eylül 1918 | Nöyyi · 27 Kasım 1919 | Ocak 1918'de Alman yardımı kesildi, ordusu dağıldı. Çekilmesi Osmanlı'nın mütareke istemesinin sebeplerinden. |
| Avusturya | 3 Kasım 1918 | Sen Jermen · 10 Eylül 1919 | İlk yorgunluk işaretini veren devlet (Osmanlı'dan da askerî yardım aldı). İmparatorluk parçalandı: Çekoslovakya, Yugoslavya, Macaristan kuruldu. |
| Macaristan | — | Trianon | Sovyet modeli ihtilal yüzünden geç imzalandı (notlarda tarih yok). Savaş sorumlusu sayıldı; Çekoslovakya, Romanya, Yugoslavya ve Avusturya'ya toprak bıraktı. |
| Almanya | Kasım 1918 | Versay · 28 Haziran 1919 | Osmanlı'dan önce İsviçre aracılığıyla barış istedi. Litvanya ve Polonya kuruldu; denizaşırı sömürgelerini kaybetti. |
Ortak nokta: Avusturya, Macaristan ve Almanya'da zorunlu askerlik kaldırıldı ve ağır savaş tazminatı yüklendi.
Mondros Mütarekenamesi
- Sebep
- Bulgaristan'ın savaştan çekilmesi; Filistin ve Suriye yenilgileri. Kararı veren: Ahmet İzzet Paşa Hükümeti.
- Görüşenler
- İngiliz Amiral Calthorpe ile Rauf Bey başkanlığındaki Osmanlı heyeti.
- Yer
- Mondros Limanı'nda demirli Agamemnon zırhlısı; görüşmeler 27 Ekim 1918'de başladı.
- İmza
- 30 Ekim 1918
7. madde
İtilaf Devletleri kendi güvenliklerini tehdit eden bir durum çıkarsa istedikleri herhangi bir yeri işgal edebilecek.
24. madde
Altı Ermeni ilinde (Vilayat-ı Sitte) karışıklık çıkarsa bu iller işgal edilebilecek: Erzurum, Elazığ, Sivas, Van, Bitlis, Diyarbakır.
Diğer hükümler
- Boğazlar derhal açılacak, kaleler İtilaf'a teslim edilecek.
- İtilaf esirleri ve Osmanlı cezaevlerindeki bütün Ermeniler serbest bırakılacak.
- Ordu terhis edilecek; gemiler teslim edilecek; limanlar İtilaf'ın emrine verilecek.
- Kaleler, demiryolları, telefon-telgraf, limanlar ve Toros tünellerine el konulacak.
- İşgal kuvvetlerine bedelsiz kömür ve yiyecek; sivil halkın yiyecek stokları İtilaf denetimine.
- Alman ve Avusturyalılar teslim edilecek, bu devletlerle haberleşme kesilecek.
Değerlendirme: Durum kayıtsız şartsız teslimiyeti gerektirecek kadar kötü değildi (Suriye'deki çöküş Halep'in kuzeyinde durdurulmuştu, Kafkaslarda Osmanlı üstündü). Yine de Osmanlı'yı yok sayan, ülkeyi işgale hazır hale getiren ağır bir ateşkes kabul edildi.
Mondros'un uygulanması, işgaller ve tepkiler
- Boğazlar İngilizlere teslim edildi.
- İstanbul 61 gemiyle gelen İngilizlerin denetimine alındı; denetim Yüksek Komiser Amiral Calthorpe'ta.
| İşgalci | İşgal ettiği yerler |
|---|---|
| İngilizler (7. maddeye dayanarak) | Çanakkale, Musul, Batum, Antep, Konya, Maraş, Bilecik, Samsun, Merzifon, Urfa, Kars |
| Fransızlar | Kasım 1918 İskenderun; Aralık 1918 Dörtyol, Mersin, Adana, Pozantı, Toros tünelleri. Antep, Urfa, Maraş sonra İngilizlerden devralındı. |
| İtalyanlar | Antalya, Burdur, Kuşadası, Bodrum, Fethiye, Marmaris; Konya ve Akşehir'e birer birlik |
| Yunanlılar | İzmir, Aydın, Balıkesir, Uşak, Bursa, Afyon, Kütahya; bütün Batı Anadolu |
Saray ve İngiltere
- VI. Mehmed Vahideddin Haziran 1918'de Sultan Reşat'ın ölümüyle 36. padişah oldu; geleceği İngiltere'nin lütfuna bağladı.
- Amiral Webb'in 19 Ocak 1919 raporu: “Halife elimizde bulundukça İslam dünyası üzerinde ek bir denetleme aracına sahibiz.”
- 30 Mart 1919: Vahdettin, Damat Ferit aracılığıyla Osmanlı'nın 15 yıl İngiliz sömürgesi olmasını önerdi.
İzmir neden Yunanlara?
İngiltere bölgede bir “ajan-devlet”e ihtiyaç duydu. Başbakan Lloyd George: “Osmanlı İmparatorluğu'nun mirasçısı Yunanistan'dır.” Daha önce İtalyanlara vaat edilen İzmir, Lloyd George'un önerisi ve Wilson'ın onayıyla Yunanlara verildi.
Doğu vilayetlerinde sivil memurluklara Ermeniler atandı, Karadeniz'de Pontus hayali; Divan-ı Harp'in başında azınlıklar; Türk aydınları Sansaryan Hanı ve Bekirağa Bölüğü'nde tutuldu.
İzmir'in işgali
- Plan sabah Kolordu Kumandanı Ali Nadir Paşa ve Vali İzzet Paşa'ya bildirildi. Harbiye Nazırı Şakir Paşa: muvafakat edilmeli. İngiliz notası: Mondros 7. madde gereği Yunan işgali. Emir: karşı konmayacak.
- Maşatlık'ta büyük miting; bildiri Redd-i İlhak Heyet-i Milliyesi imzalı.
- İlk işgalci karaya çıktı. Metropolit Hrisostomos Yunan bayrağını öpüp Albay Zafiriu'yu karşıladı.
- Türk subayları esir alındı; “Zito Venizelos” demeyi reddeden Albay Süleyman Fethi Bey süngüyle şehit edildi; 9 komutan şehit, 27 subay kayıp.
- Osman Nevres (Hasan Tahsin) “Yaşasın Ulusumuz” diyerek Yunan Efzun Alayı'na ateş etti; şehit oldu.
Millî cemiyetler
Sebep: Mondros'un uygulanışı, padişah ve hükümetin boyun eğmesi, azınlıkların taşkınlıkları. Fevzi Çakmak: yer yer yanan “Müdafaa-i Hukuk ateşleri”.
- Trakya Paşaeli MHC
- Trakya'nın Osmanlı'ya bağlılığı ve Türklüğünü ispatlayan yayınlar.
- İzmir Müdafaa-i Hukuk-ı Osmaniye
- İzmir'in Yunanlara verileceği duyulunca; Wilson İlkeleri'ne dayanarak bölgenin Türklüğünü gösterme.
- Redd-i İlhak Heyet-i Milliyesi
- İzmir'i savunmak, işgalin ilhakla bitmesini önlemek. İşgalden bir gün önce Maşatlık mitingi; işgali telgraflarla tüm Anadolu'ya duyurdu.
- Kilikyalılar Cemiyeti
- Adana çevresinde Fransız ve Ermeni emellerine karşı.
- Trabzon Muhafaza-i Hukuk-ı Milliye
- Rum ve Ermeni iddialarına karşı; ikinci kongresinde silahlı mücadele kararı; Erzurum Kongresi'ni düzenleyen iki cemiyetten biri.
- Millî Kongre Cemiyeti
- İstanbul'da Rumların Megali İdea çalışmalarına karşı; Kuva-yı Milliye'yi birleştirmek.
- Vilayat-ı Şarkiye MHC
- Doğu Anadolu'nun Ermenilere verilmesine karşı; Erzurum Kongresi'ni düzenleyen ikinci cemiyet.
- Anadolu Kadınları Müdafaa-i Vatan
- 1919, Sivas; Vali Reşit Paşa'nın eşi Melek Hanım ve arkadaşları; protesto ve bağış kampanyaları.
Ders notunda Erzurum'u düzenleyen cemiyetin adı bir yerde “Vilayet-i Şarkiye Müdafaa-i Milliye”, başka yerde “Vilayat-ı Şarkiye Müdafaa-i Hukuk-ı Milliye” olarak geçer. Genel kabul gören tam ad Vilayat-ı Şarkiye Müdafaa-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti'dir.
Zararlı cemiyetler ve azınlık cemiyetleri
| Cemiyet | Amaç / not |
|---|---|
| Sulh ve Selamet-i Osmaniye | Kurtuluş Sultan-Halife'ye bağlılıkta; İngiliz yanlısı |
| Teali İslam | Medrese hocaları; hilafete bağlılık, İngiliz Muhipleri ile yakın |
| Kürt Teali | 1919, Seyit Abdulkadir; İngiliz işbirliğiyle Kürt devleti |
| Hürriyet ve İtilaf Fırkası | İlk kez 1911; Damat Ferit başkanlığında İngiliz himayesi |
| Wilson Prensipleri Cemiyeti | 1919, İstanbul aydınları; Amerikan mandası |
| İngiliz Muhipleri | 1919; padişah ve Damat Ferit üye; İngiliz mandası; Millî Mücadele'ye en çok zarar veren; Alemdar gazetesi destekledi |
| Mavri Mira (Rum) | İstanbul, Trakya, Batı Anadolu'yu Yunanistan'a katmak; Patrikhane destekli |
| Pontus Rum Cemiyeti | Rum cemiyetlerinin en tehlikelisi ve en teşkilatlısı; Karadeniz'de Pontus devleti; merkezi İstanbul |
| Rum Kordos Komitesi | Silahlı; özellikle Samsun çevresi |
| Küçük Asya Cemiyeti | Aydın çevresinin Yunanistan'a verilmesi |
| Hınçak (Ermeni) | 1887, İsviçre; Büyük Ermenistan |
| Taşnak Sutyun (Ermeni) | 1890, Tiflis; aynı amaç |
| Nakabi ve Alyans (Yahudi) | Toprak talep etmediler; Rumlarla birlikte çalıştılar |
Millî direniş başlıyor
- Boğazlıyan Kaymakamı Kemal Bey Beyazıt Meydanı'nda idam edildi: “Ben bir Türk memuruyum. Aldığım emri yerine getirdim.”
- Urla halkı silahlı direniş kararı aldı: ilk milis gücü (~120 tüfek).
- Darülfünun toplantısı; Hamit Şevket: “Memleket zaten yanmıştır, yanacaksa bari şanlı olarak yansın!”
- Fatih Camii önünde 80 bini aşkın kişiyle ilk miting.
- Sultanahmet mitingi, 200 bin kişi.
İzmir'in işgaliyle Kuva-yı Milliye düşünce alanından eylem alanına geçti. Karadeniz direnişin “atardamarı” olacaktı. İşbirlikçiler: Alemdar gazetesi, Sait Molla, Teali İslam bildirileri, Hürriyet ve İtilaf'ın “mukavemete kapılmayınız” propagandası (27 Mayıs 1919).
Mustafa Kemal: İstanbul'dan Samsun'a
- Mondros günü Yıldırım Orduları Grup Komutanı; mütarekeye ilk itiraz edenlerden. Sonra grup ve 7. Ordu lağvedildi.
- İstanbul'a vardı: “Geldikleri gibi giderler.” Ali Fethi Bey'le Minber gazetesi.
- Fırsat: Calthorpe'un Karadeniz'deki karışıklıklarla ilgili notası. Dahiliye Nazırı Mehmet Ali Bey önerdi; Fevzi Çakmak, Cevat Çobanlı, Kazım İnanç yardım etti.
- 9. Ordu Kıtaatı Müfettişliği'ne atandı. Görev hem askerî hem idari.
- Bandırma Vapuru ile ayrıldı: “Biz Anadolu'ya ideali ve imanı götürüyoruz.”
- Üç günlük yolculukla 19 Mayıs 1919 saat 06.00'da Samsun'a çıktı.
- Görev bölgesi
- Trabzon, Van, Sivas, Erzurum vilayetleri + Erzincan ve Samsun sancakları
- Resmî görev
- Asayişi sağlamak, silah ve cephaneyi toplatmak, Türk teşkilatlarını dağıtmak
- Anadolu'daki komutanlar
- Kazım Karabekir (15. Kolordu), Ali Fuat Paşa (20. Kolordu)